← Reen al K

PIV · 7640

★kav/o

kav/o
Malplenaĵo en solida korpo: strigo en kavo de arbo Z; grujero kun kavoj; li ŝirmis sin en kavo de roko. fendo, krevo, truo.
Malplenaĵo interne de korpo aŭ organo: la buŝa kavo; liaj okuloj preskaŭ elŝoviĝis el siaj kavoj Z. anfrakto, antro, kaverno.
Pli-malpli profunda malreliefaĵo en la tero: oni ĵetis lin en la arbaro en grandan kavon k oni metis super li grandan amason da ŝtonoj X; en la valo estis multe da bitumaj kavoj X; se iu elfosos kavon k ne kovros ĝin […] X; oni ĵetu lin en kavon de leonoj X; pelis pavon, falis kavon Z (maltrafis); malfacila, kavoplena vojo Z; (f) kavo en la buĝeto; al kavo senfunda ŝtopado ne helpas Z ( Danaidinoj).
kava
Prezentanta kavon aŭ kavojn: kava trunko, relo, piedestalo; kavaj okuloj, vangoj; kava vojo; kava ŝargo (efika kontraŭ blendaĵo). konkava.
Nomepiteto de ĉiu el la du vejnoj (la supra k la malsupra), kiuj kolektas la sangon el la tuta korpo k portas ĝin al la dekstra atrio de la koro.
kavi (ntr) Esti kava.
kaveto. Malgranda kavo: la ĉarmaj kavetoj de fraŭlinaj vangoj Z (kiuj formiĝas ĉe rideto).
kavigi. Fari ion kava aŭ kavoplena: trinki el sia kavigita mano Z; pluvo kavigis la teron; kavigi vojon, pajloseĝon; kavigitaj trunkoj Z.
kaviĝi. Iĝi kava aŭ kavoplena: mallumaj arkoj aperis sub la okuloj, kiuj kaviĝis k vastiĝis Z; kaviĝintaj, flaviĝintaj vangoj Z; la benko kaviĝis sub lia pezo.
kaviĝo
Estiĝo de kavo(j): la kaviĝo de grundo post pluvego.
Estiĝo de kavoj interne de likvo sub la efiko de altfrekvencaj radioj.
elkavigi. Eligi el kavo: elkavigi arbradikojn.
elkavigo Operacio, kiu konsistas el forskrapo, ĉefe de osta internaĵo: petromastoida elkavigo.
elkavatoro Fortika maŝino, por elkavigi el tero. fosmaŝino, skrapmaŝino.
enkaviĝi = kaviĝi: liaj okuloj estis profunde enkaviĝintaj Z.
aerkavo Atmosfera malsuprenira fluo, kiu nuligas la portan povon de planeo.
akselkavo, genukavo. Naturaj kavoj sub la akselo aŭ la genuo.
belkaveto. Kaveto en karnoza korpoparto: belkaveto ĉe vangoj.
foskavo. Longforma kavo, fosita por drenado, ŝirmado ks: li mem vidis la kastelon kun ĝiaj duoblaj foskavoj Z; la knabo sidadis sur rando de foskavo Z.
lupkavo Konusforma fosaĵo en la tero, sur kies fundo staras vertikala pintigita fosto, sur kiun enpikiĝu enfalinto.
mankavo. Kavo, formita de la malstreĉita mano: kiu kolektis la venton en siajn mankavojn? X; ĉerpi akvon en sia mankavo; trinki el sia mankavo.
okulkavo. Orbito 1: min la mort’ rigardas per okulkavoj K.
radkavo. Radsulko.
ursokavo. Artefarita kavo, en kiu oni tenas ursojn en zoologia ĝardeno.