★tro

1 por modifi la sencon de adj-o, adv-o aŭ verbo: de rigardo tro alta malsaniĝas okulo ^Z; la tro multa parolado lacigas lin ^Z; de edziĝo tro malfrua orfoj naskiĝas ^Z; kiu tro multe deziras, nenion akiras ^Z; pli bone ne sali, ol sali tro multe ^Z; vivi modere, ne tro interne, nek tro ekstere ^Z; tro saltas la rato, ĝin kaptas la kato ^Z; kiu tro sin pravigas, tiu mem sin kulpigas ^Z; se sako tro pleniĝas, ĝi baldaŭ disŝiriĝas ^Z;

2 kun elipso de «multe», por enkonduki suplementon de mezuriteco: tro da metioj – profitoj neniaj ^Z; tro da konfido kondukas al perfido ^Z; de tro da pano venas malsano ^Z; oni neniam havas tro da singardo; tro da kuiristoj kaĉon difektas ^Z;

3 por enkonduki subprop-on konsekvencan: ŝi estis tro pia k senkulpa, ke la sorĉa arto povu havi forton sur ŝi ^Z; ĝi okupis tro altan situacion, ke oni povu supozi […] ^Z; la aero tie estas tro peza, ke prudenta ekzistaĵo tie povu vivi. Rim. La ke estas iufoje precizigita per por (kun u-formo) aŭ ol (kun us-formo): ilia nombro estas tro granda, por ke ni povu ilin ĉiujn citi ^Z; la instrukcioj estas tro klaraj, ol ke mi erarus. Kiam la du verboj estas samsubjektaj, oni povas uzi inf-on: tiu sistemo postulas tro grandan pripensadon, por povi esti enkondukita en la ordinaran interkomunikiĝon ^Z.