PIV 2026 · Artikolo 3282
★distingi
Derivaĵoj en la artikolo 15
★ distingi tr
1 (ion de io) percepti inter du aŭ pluraj aferoj diferencon, kiu ebligas ilin rekoni apartaj: por distingi ilin unu de la alia, oni nomadis tiun Z distingi la bluon de la verdo distingi petroselon de cikuto distingi veron disde malvero ŝi lernis distingi kolorojn Z oni povas distingi tri periodojn en tiu epoko ➞ diferencigi.
2 (inter io kaj io) apartigi; meti diferencon inter pli-malpli similaj aferoj: mian popolon ili devas instrui distingi inter sanktaĵo kaj nesanktaĵo MT oni devas distingi inter tiuj du okazoj la gradoj de komparo estas distingataj per unu aŭ du punktoj metitaj super la nombro de la ideo Z (figurasence) morto ne distingas, ĉiujn egale atingas Z ➞ malkonfuzi.
3 klare percepti ion: regis tia mallumo, ke oni ne multe povis distingi Z la luno leviĝis; estis sufiĉe lume, por ke oni povu ĉion klare distingi Z oni ne povis distingi la fizionomiojn de la vojaĝantoj B li ne povis distingi, ĉu tio estas , ĉu Z en la bruego oni ne distingis la vortojn
4 io esti marko aŭ karakterizaĵo, per kiu oni povas ne intermiksi aferojn: idealisteco kaj laboremeco, kiuj vin tiel bele distingas Z tiu ĉarma naiveco, kiu distingas la purajn korojn tiu sistemo distingas sin per ekstrema simpleco Z
5 (figurasence) apartigi pro ia prefero kaj por favora pritrakto: ne distingu vizaĝojn ĉe la juĝo MT via Dio distingis vin el inter la popoloj MT Mi distingos la teron de Goŝen, ke tie ne estu fiinsektoj MT
distinga tia, ke ĝi ebligas distingon: distinga signo Z la distinga eco de bona komedio estas, ke ĝi ridigas ➞ distinga trajto.
distingo
1 ago de iu, kiu distingas: la distingo inter tiuj du specioj ne estas facila fari distingon inter la ĝenroj
2 tio, kio distingas: tio estas la plej alta distingo, kiun iam ricevis ia anaso Z ➞ ordeno.
distingaĵo distinga karakterizaĵo.
distingebla tia, ke oni povas ĝin distingi: apenaŭ distingebla diferenco
distingiĝa tia, ke ĝi distingiĝas: la dua distingiĝa eco de lingvo arta Z
distingiĝi
1 montri sin diferenca: la kataroj kaŭzitaj de cirkonstancoj lokaj distingiĝas de la kataroj kaŭzitaj de malutilaĵoj komunaj per tio, ke Z
2 montri sin klare kaj precize: punca kapuĉo, akre distingiĝanta ĉe la profunda nigreco de la haroj Z sub la blanka lumo de la lampo la vizaĝo bele kaj severtrajte distingiĝis Z antaŭ ili tapiŝoj distingiĝis per blanka koloro skulptitaj figuroj Z ➞ kontrasti.
3 (figurasence) iĝi rimarkinda pro eminentaj ecoj: distingiĝi per kuraĝo la unuaj, kiuj distingiĝis ĉe la nobelara armiĝo Z li jam distingiĝis per sia talento por matematiko
distingilo
1 marko aŭ signo, per kiu oni povas distingi: klareco estas la distingilo de bona stilo ➞ kriterio.
2 TELE alĝustigebla cirkvito por akcepti aŭ malakcepti signalojn laŭ iliaj ecoj, ekz. amplitudo aŭ frekvenco: frekvencofigurasence distingilo Sin. diskriminilo.
distinginda meritanta esti distingita pro ia supereco: unu el la plej distingindaj kavaliroj mia amato estas Distinginda inter dekmilo MT distingindaj servoj distingindaj atingoj mi vizitis la plej distingindajn domojn Z
distingita rimarkata pro sia malvulgareco: distingita ekonomikisto distingita diplomato ➞ eleganta, eminenta; elito, kulturo, kremo.
distingiteco eco de iu distingita: li havis ian denaskan distingitecon
distingiva = (prefere) distingokapabla.
distingivo = (prefere) distingokapablo.
maldistingi intermiksi aŭ konfuzi.
sendistinge farante nenian distingon: ili buĉis ĉiujn loĝantojn sendistinge ➞ blinde.
usklecodistinga distinganta usklecon: usklecodistinga serĉo ➞ usklecoblinda.