★lang/o

1 ❤ (lingua) Mola k tre movebla muskola organo, situanta en la buŝo, esenca organo de la gustumado, ĉefa ilo de la glutado k, ĉe homo, de la parolkapablo: hundo kun pendanta lango; ilia lango sekiĝas de soifo ^X; moveti la langon laŭ la lipoj; kontraŭ kiu vi elŝovas la langon? ^X (moke); maldolĉa por la lango, sed saniga por la sango ^Z; dentoj mordas la langon, tamen ambaŭ sin amas ^Z; ⚕ elŝovu la langon!; ŝlima lango; langopinto, langopremilo.

2 🍴 Tiu sama organo, uzata kiel manĝaĵo: lango de bovo, ŝafo; fumaĵita, lardita lango; ŝafida lango kun madejro.

3 Tiu organo, rigardata kiel sidejo de la parolkapablo: tiu granda homo […], lang’ de saĝulo, man’ de militisto ^Z; mi havas nelertan langon ^X (mi balbutas); lango falsema ^X, glata ^X, mensogema ^X, malpia ^X, milda ^X; kion koro sentas, lango prezentas ^Z; lango miela ^Z; mia lango – mia malamiko ^Z; teni sian langon ^Z; kateni sian langon en la buŝo ^Z; ili retenis tion, kio jam ŝvebis ĉe ili sur la lango ^Z (estis elparolota); lia nomo estas sur ĉies lango (konata de ĉiuj). ☞ lipo 4, lingvo.

4 Io simila al lango laŭ la formo aŭ la funkcio: kiel la lango de fajro formanĝas pajlon ^X; langoj el fajro ^N; lango de ŝuo (ledstrio fermanta aperturon ĉe la supro de ŝuo); Ⓣ foldo k lango (elstara listelo en rando de unu tabulo, enŝovebla en la foldon de alia tabulo); lango de sonorilo.

5 🍁 Langeto 2.