PIV 2026 · Artikolo 4895
★fungo
Derivaĵoj en la artikolo 43
- funga
- fungaĵ/o
- fungej/o
- fungologi/o
- ask/ofungo
- bazidiofungo
- buterofungo
- ĉapelofungo
- ergotofungo
- sekal/a ergotofungo
- fajr/ofungo
- fav/ofungo
- gist/ofungo
- hepatofungo
- klabfungo
- koralofungo
- lakt/ofungo
- lamenofungo
- larm/ofungo
- mal/super/a fungo
- mitoz/o/spor/a fungo
- mukofungo
- muskardinofungo
- muŝofungo
- ne/perfekt/a fungo
- ombrelofungo
- oranĝ1/ofungo
- orelofungo
- ostr/ofungo
- piknidiofungo
- pint/ofungo
- polv/ofungo
- porofungo
- oranĝ1/a porofungo
- rust/ofungo
- sakfungo
- smutofungo
- sporosakofungo
- super/a fungo
- tindr/ofungo
- ŝajn/a tindr/ofungo
- tremofungo
- tubofungo
★ fungo BOTA unuĉela aŭ multĉela organismo, kun ĥitina ĉelmuro, saprofita, parazita aŭ simbioza, plejparte reproduktiĝantaj per sporoj, iuj vermetkaptaj. membro de la regno Fungi (fungoj) el la domanio Eukariota ĉampinjono, rustofungo, melduo kaj ŝimo estas fungoj taloj de fungoj estas tre diversformaj likeno estas fungo simbiozanta kun algo (figurasence) la fungo de atombombo ➞ likeno, planto; kromisto, oomikoto, protozoo, miksomikoto; fungicido.
funga rilata al fungoj: funga toksiĝo
fungaĵo ĉia elkreskaĵo kun aspekto de fungo.
fungejo loko, kie oni kreskigas fungojn.
fungologio (evitinde) = fungoscienco.
askofungo sakfungo.
bazidiofungo bazidiomikoto.
buterofungo manĝebla boleto kun viskoza ĉapelo kaj flavaj tuboj. specio Suillus luteus Sin. flava boleto.
ergotofungo BOTA parazita askofungo, kiu kaŭzas gravan sklerotan malsanon de pluraj poacoj, i.a. sekalo. genro Claviceps ➞ ergotozo, pirenomiceto.
sekala ergotofungo fungo kiu kreskas sur sekalo kaj rilataj plantoj, kaj produktas alkaloidojn kiuj kaŭzas ergotismon en homoj kaj aliaj mamuloj kiuj konsumas grajnojn infektitajn de ĝia frukta strukturo (skleroto). specio Claviceps purpurea
fajrofungo = (prefere) tindrofungo.
gistofungo BOTA gisto 1.
hepatofungo fungo junstadie manĝebla, sur trunko kaj stumpoj de kverkoj. specio Fistulina hepatica Sin. hepata fistulino.
klabfungo bazidiomikoto.
koralofungo klavario 2.
laktofungo laktario: karotsuka laktofungo sangosuka laktofungo
lamenofungo bazidifungo kun ĉapelo lamenohava, ekz. agariko, amanito, laktario kaj rusulo. ➞ tubfungo, porfungo.
larmofungo larma serpulo.
mitozospora fungofungo nesekse reproduktiĝanta (per mitozo, precipe per mitozaj sporoj): la mitozosporaj fungoj estas neperfektaj stadiformoj de askomikotoj kaj bazidiomikotoj Sin. neperfekta fungo. ➞ konidio.
mukofungo KOMU simpla eŭkariota organismo, kiu konsistas el sternanta maso de ĵelesimila protoplasmo enhavanta nukleojn, aŭ amebajn ĉelojn, sed sen ĉelmuroj; kiam ĝi atingas certan grandon, ĝi formas grandan nombron da sporujoj; sporoj ofte formiĝas en makroskopaj, multĉelaj aŭ multnukleaj fruktokorpoj, kiuj formiĝas per agregado aŭ kunfandiĝo; kontribuas al la malkomponado de morta vegetaĵo; iuj estas parazitaj. membro de neformala polifiletika grupo de eŭkariotaj organismoj ➞ miksomiceto.
muŝofungo venena fungo, kies ruĝa ĉapelo havas blankajn makuletojn. specio Amanita muscaria Sin. muŝa amanito.
neperfekta fungo mitozospora fungo. fungus imperfectus
ombrelofungo bazidifungo kun bazidiujo ombrelforma, konsistanta el ĉapelo kaj stipo, ekz. amanito, boleto kaj ĉampinjono.
orelofungo
1 fungo kun glata himenio, kies pli-malpli gelateneca bazidiujo fiksiĝas al la substrato per mallarĝa bazo kaj al apekso grade larĝiĝas, tiel aspektanta kiel homa orelo; tre disvastiĝinta. genro Auricularia Sin. aŭrikulario. ➞ aŭrikulariaco.
2 fungo, speco de giromitro, kun fruktokorpo komence glata, iĝanta grade pli sulka, ĝis la formo de homa cerbo, kolore ruĝeta, sed pli malheliĝanta ĝis nigra fine; foje manĝata (nur post kuirado aŭ sekigado), sed evitenda. specio Gyromitra esculenta
ostrofungo speco de fungo, kiu kreskas sur arboj kaj estas manĝebla de homoj. specio Pleurotus ostreatus
piknidiofungo neperfekta fungo, kiu formas piknidiojn.
polvofungo fungo, kun glob-, klab- aŭ pir-forma bazidiujo, kiu junstadie estas interne blanka kaj karneca, sed kiu ĉe maturiĝo enhavas nigran polvecan sporaron; la juna bazidiujo estas manĝebla. genro Lycoperdon ➞ likoperdo, bovisteo.
porofungo fungo kun granda lamena fruktokorpo kun poroj aŭ tubetoj sube; nomita pro la formo sed ne proksime parenca al ĉiaj aliaj porofungoj; ĝenerale kreskas sur la ŝelo de arbo, sed iuj kreskas en grundo formante mikorizon. ➞ lamenfungo, poliporo, tubfungo.
oranĝ1a porofungo micenaco, saprofita, ofte brile oranĝkolora unue, kaj poste brune flava, kun evidentaj poroj sub la ĉapelo; origine observita en Madagaskaro, sed nun multe pli vasta kaj invada. specio Favolaschia calocera
rustofungo mikroskopa fungo parazita al vaskulplantoj, havanta spermatiojn aŭ sporojn. membro de la ordo Pucciniales el la divizio BasidiomycotaSin. uredalo.
sakfungo speco de supera fungo, kun septaj hifoj kaj kun sporoj naskiĝantaj interne de asko (sako). membro de la filumo Ascomycota (sakfungoj) el la regno Fungi Sin. askofungo, askomikoto. ➞ melduo, morkelo, trufo, likeno.
smutofungo mikroskopa fungo, kaŭzanta multajn gravajn malsanojn al vaskulplantoj ĉefe al poacoj. membro de la ordo Ustilaginales (smutfungoj) el la divizio Basidiomycota Sin. ustilagalo.
supera fungo membro de grupego de fungoj, ampleksanta ĉefe askomikotojn kaj bazidiomikotojn. subregno Dikarya (superaj fungoj)
tindrofungo poliporo kun hufoforma bazidiujo, kies karno iam estis utiligata kiel sangadohaltiga rimedo kaj, trempita en salpetra acido, por ekbruligo; parazita al diversaj arboj. specio Fomes fomentarius ➞ tindro.
ŝajna tindrofungo fungo parazita ĉe prunusoj, kiu formas bazidiujon ekster la arbo. specio Phellinus pomaceus
tremofungo gelateneca bazidifungo, sen stipo ② 1, sen ĉapelo kaj sen lamenoj, kun septaj bazidioj; tutmonda. genro Tremella Sin. tremelo.
tubofungo ombrelfungo, kun plej ofte granda, karneca fruktokorpo kun tubetoj ĉe la malsupra surfaco de la ĉapelo; sporoj formiĝas en tiu spomgeca kaj facile forprenebla tubeta tavolo; vivas plej ofte en simbiozo kun la radikoj de arboj (mikorizo); multaj estas manĝeblaj sed iuj estas venenaj; trovata ĉefe en Eŭropo. familio Boletaceae Sin. boleto. ➞ boletaco, porfungo.