PIV 2020 · 8121
★kombin/i
★kombin/i (tr)
1 Kunigi plurajn elementojn en difinita ordo; laŭcele aranĝi: kombini literojn, ciferojn, kartojn.
2 Ⓚ Unuigi molekulojn de du aŭ pluraj substancoj laŭ difinita proporcio, por formi novan korpon. ☞ komponi, sintezi.
3 Interaranĝi ideojn por konduki al konkludo, aŭ rimedojn por estigi rezulton: kombini planon, projekton, manovrojn, draman intrigon. ☞ teksi, ŝpini.
kombinado. Ago de tiu, kiu kombinas: teorie la kombinado de «da» kun «la» ne estas malpermesata Z; la diversajn detalojn de la homa esprimado ĝi lasas al la kombinado de la uzantoj mem Z; komparado k kombinado de la bagatelaĵaj ciferoj Z.
kombinaĵo
1 Rezulto de kombinado: elskribi ĉiujn eblajn kombinaĵojn unusilabajn Z.
3 ∆ (de k elementoj el n elementoj) Aro de k elementoj elektita el aro de n elementoj; la nombro de tiaj aroj estas C(n,k) = n!/k!(n − k)!: el la kvar elementoj a, b, c, d oni povas formi ses kombinaĵojn kun du elementoj, nome ab, ac, ad, bc, bd, cd (C(4,2) = 6). ☞ aranĝaĵo, permutaĵo.
lineara kombinaĵo ∆ (pp vektoroj) Sumo de la vektoroj multiplikitaj per skalaroj (nomataj koeficientoj).
kombiniĝi. Iĝi kombinita: kloro k hidrogeno kombiniĝas en hidrogenan kloridon; ili havas kombiniĝemon (afinecon) unu por la alia.
kombinilo 💻 ⏚ Cifereca cirkvito, kiu realigas bulean funkcion: aŭ-, kaj-, ne-, nekaj-, neaŭ-kombinilo.
kombinumo = kombinato.
rekombiniĝo
1 ☐ Kuniĝo de elektrono k truo en duonkonduktanto aŭ de elektrono k pozitiva jono en gaso: 🔭 rekombiniĝa erao (laŭ la praeksploda teorio, en la historio de la Universo, la tempo kiam la temperaturo iĝis sufiĉe malalta, ĉ. 3 000°K, por ke la pramaterialo rekombiniĝu).
2 ⚥ Interŝanĝo de DNA inter homologaj kromosomoj, ĉefe dum mejozo, el kiu rezultas novaj kombinaĵoj de genoj en la sekva generacio. ☞ interkruciĝo. ➞ kiasmo.
malkombini. Ⓚ Fari, ke la molekuloj de korpo disiĝu: por analizi nekonatan substancon, oni devas ĝin malkombini; nestabilaj produktoj malkombiniĝas per si mem; malkombiniĝaj produktoj; vetermalkombiniĝo de roko.