★-um/

1 agon, en kiu estas koncernata la rad., k per kiu oni: a) movas korpoparton: brakumi, palpebrumi, okulumi, cerbumi, seksumi; b) manipulas objekton: foliumi, butonumi; c) agas imite al: kolombumi, mastrumi, saĝumi, frenezumi ktp. Rim. 1 Kiam ne povas ekzisti dubo pri la speco de ago, estas konsilinde forigi la suf-on k senpere derivi la verbon: butoni, kroni, marteli ktp. ☞ pri.

2 provizadon per la afero signita de la rad.: aerumi, akvumi, ombrumi, sapumi, sunumi, ventumi ktp. Rim. 2 Ankaŭ en tiu ĉi kazo, se ne suferas la klareco, la suf. estas ofte superflua: arĝenti, kupri, ori, sapi ktp. ☞ iz.

3 vestoparton, garnaĵon aŭ kovraĵon: buŝumo, kalkanumo, kolumo ^Z, krurumo, nazumo, plandumo, manumo ^Z, pakumo ktp;

4 ekzekuton en maniero montrata de la rad.: kvaronumi, dekumi, pendumi, palisumi, krucumi, ŝtonumi ktp.

5 ∆ la bazon de nombrosistemo: duuma (Sin. binara, dubaza); dekuma (Sin. decimala), centuma (Sin. centezimala); deksesuma cifero; n-uma elvolvaĵo. Rim. 3 Evitinda estas troa uzado de tiu suf., ĉar ĉiuj vortoj derivitaj per ĝi devas esti lernataj kiel novaj rad-oj.